Neptunus-Schiebroek 1 (zondag) gaat opgekrikt overwinteren

Gemaakt op 14-12-2011

VELO - Neptunus-Schiebroek (zo) 1-2
(door Jan D. Swart)

Neptunus-Schiebroek (zo) staat in de reguliere stand tien punten achter op de koploper en vijf punten vóór op de plaatsen die straks pijn kunnen doen. Rob Jacobs kan, weten we, met twee vingers in zijn neus uit zijn hoofd rekenen en dus weet hij drommelsgoed dat die afstanden aan beide kanten kunnen worden ingelopen. Vorig seizoen is dat gebeurd. Toen in gunstige zin. Maar als realist is hij zich er even goed van bewust dat zelfs in wedstrijden waarin zijn ploeg heer en meester is - zoals zondag in Wateringen - kleine domme incidentele foutjes wekenlang chagrijn kunnen veroorzaken.

V.l.n.r.: Wesley Schouten, Michael Wilson, Marco Nijssen en Nick de Zeeuw (op de rug gezien).

Tegen VELO duurde die ergernis maar kort: twintig minuten. Zodoende was men na afloop die alweer gauw vergeten. Vooral omdat er met de bereikte 1-2 tenslotte sprake was van grote rechtvaardigheid. En óók, wellicht eens te meer, omdat de uitslagen in de race om de 2e periode gezellig overkwamen. Maar in reminder, toch even opgemerkt: we hebben Jacobs naast de dug out een paar keer heel diep naar de grond zien kijken en dat was niet omdat daar een leuk muntstukje lag. Op dat moment had hij weer zon foutje gezien op een plek waar dat niet gemaakt mag worden, niet gemaakt hoefde te worden, maar toch gemaakt werd. Het waren van die schoonheidszeperdjes in verdedigende situaties die met een enorme gier tegen die bal voorkomen hadden kunnen worden. Het is wel vaker gebeurd dit seizoen. Soms lijkt het erop alsof in nood een boerenkooloplossing een belediging is voor de voetbalintellgentie en er zelfs in benarde omstandigheden altijd maar weer gekozen moet worden voor de risicovolle chique of de flegmatiek. Met niet zelden alle gevolgen van dien.

Hij lachte het na afloop allemaal opgelucht en blij weg, onze toptrainer, maar geheid dat hij zijn mannen tijdens het komende trainingskamp nog eens ernstig zal wijzen op het feit dat er ook oudere supporters bestaan met een zwak hart. Op het multifunctionele complex van VELO keken zij langdurig tegen een 1-0 achterstand aan, die volstrekt onnodig was opgelopen en door gejojo zelfs had kunnen uitlopen. Bovendien was die 1- 0 tegen alle verhoudingen in. Daarom viel het op. Want als het na acht minuten 0-3 was geweest, had geen Westlander daar vreemd van opgekeken. Neptunus-Schiebroek was voor rust soeverein. Het middenveld domineerde, linksom, rechtsom. Bovendien in hoog tempo. Om de haverklap was het paniek binnen het gezichtsveld van VELO-doelman Jeffrey Wubben, óók als dat zicht hem ontbrak, maar Schouten, Van Bueren, Wilson en Schweinsberg (als aanjager) hadden niet die mazzel die VELO kort na rust wel ten deel viel.

De verdediging van Neptunus geeft doelman Barry van Ostaay assistentie.

Tussen de openingsgoal en de gelijkmaker kon men zodoende - ondanks de kou - een ei in de shawl van Jacobs gaar koken. Niet zo verwonderlijk ook, want alle schwung was er even uit. Zelfs toen VELO door rood met tien man overbleef was er zelfs na ruim een kwartier nog geen overheersing in balbezit, wat numeriek in zon situatie toch eigenlijk als vanzelf moet kunnen gaan. Het bevestigde de vreemde gewaarwording waarin het elftal zich door de achterstand gemanoeuvreerd had. Pas toen Leroy van Bueren als een duveltje uit een doosje de 1-1 aantekende (zijn achtste doelpunt dit seizoen) herstelde Neptunus-Schiebroek eindelijk van zijn kramp. In no time was het toen ook 1-2, nu door Wesley Schouten die met die kleine pootjes een poeier produceerde die doelman Wubben waarschijnlijk alleen maar heeft kunnen horen. Daarbij aangetekend de fraaiheid waarin Van Bueren de kleine terrier in stelling had gebracht.

Door de zes punten in de laatste twee wedstrijden heeft Neptunus-Schiebroek (zo) zich naar de gedeelde 3e plaats in de rangschikking van periode 2 gelanceerd. Boshuizen heeft al een periode, zodat met wijd geopende ogen nu vooral naar UVS wordt gekeken. UVS zit in een flow en heeft een voorsprong van vijf punten. Er moeten in de 2e periode nog drie wedstrijden worden gespeeld. Eén ervan is tegen UVS. De eerste wedstrijd na de winterstop. Thuis heeft Neptunus-Schiebroek van de Leidenaren gewonnen. Zelfs ruim. Vorig seizoen deed het trainingskamp in januari wonderen. Er volgde daarna langdurig een ongeslagen serie, waardoor het slot van de competitie zelfs zo sensationeel en ingewikkeld werd dat de laatste wedstrijd zelfs verplicht verloren moest worden om mogelijkerwijs de nacompetitie te bereiken. Gekker zal men het nooit meer meemaken. De nacompetitie is toen net niet gehaald.

Paul Hoekstra smst de uitslag naar Jeffrey Kindt in Nieuw Zeeland.

Wel had Rob Jacobs in die fase het geluk van een compleet arsenaal. Niemand was ziek of onderweg. Nu daarentegen heeft hij te maken met een merkwaardig vakantiefenomeen. Jeffrey Kindt doorkruist al maanden ergens ter wereld een jungle en verstuurt jaloersmakende fotos. In februari zet ook Wouter Bos gezellig een hoedje op en vertrekt. Dat zit de trainer nog steeds niet lekker. Aan de andere kant bewees zijn elftal ook in Wateringen onmiskenbaar weer tot de betere van de afdeling te behoren, ondanks schorsingen en blessures. Alleen die rare flodderfoutjes moeten er nog uit.

Opstelling: Van Ostaay; De Zeeuw, Bos, Nijssen, Moonen (60. Bot); Hoekstra, Tigchelaar, Wilson (75. Van Hemert); Schweinsberg, Van Bueren, Schouten.
Bij Neptunus-Schiebroek ontbraken Hogedoorn (geblesseerd) en Van de Ende (geschorst; hij mist ook nog de wedstrijd tegen UVS).